Delbaz company top banner

 

 حد و مرز ویرایش

       بازگشت به :  صفحه اصلی    |     صفحه خودآموزها  


یه سوالی که همیشه مطرح میشه اینه که ویرایش روی عکس ها رو باید تا کجا ادامه داد
آیا درسته که ما یه عکس رو بدون تنظیمات صحیح و نور پردازی درست بگیریم و بعد ویرایشش کنیم
بهتره پاسخ رو از طرف گروه های مختلف بررسی کنیم و بعد ببینیم در دنیای کنونی چه طوری با ویرایش عکس ها برخورد میشه

خب عکاسای آنالوگ قاعدتا با پردازش زیاد عکس مخالفند . چون یه عکاس آنالوگ باید اونقدر تجربه و مهارت داشته باشه که قبل از عکس برداری بتونه تصویر به دست آمده رو توی ذهنش مجسم کنه و از طرفی اونقدر باید کادر بندی و نور پردازیش صحیح باشه که عکس حالت قابل قبولی بدست بیاره وقتی در عکاسی آنالوگ قسمتی از تصویر از دست بره خیلی بعیده که تصویر رو به همون روشهای قدیمی بازسازی کرد از طرفی اگر هم بخوایم در هنگام ظهور , ویرایش و یا بعدا روتوشی روی عکس صورت بدیم این کار با سختی فراوان انجام میشه. به همین دلیل بیشتر هنر یه عکاس آنالوگ در هنگام گرفتن عکس نمایان میشد
اینجا ممکنه کسایی که در کار ظهور عکس تجربیات بیشتر و بهتری داشته باشند عنوان کنند که درهنگام ظهور هم کارهای بزگی میتوان خلق کرد و بسیاری از شاهکارهای عصر آنالوگ در هنگام ظهور و با تکنیک های گوناگون بوجود آمده اند گرچه این حرف واقعا درسته اما این کار با زحمت فراوان انجام میشد و شخص چندین و چند سال باید در زمینه ظهور و نه عکاسی باید تجربه میداشت تا بتونه کاری متفاوت خلق کنه
بنابراین در منظر عکاس آنالوگ هنر عکاسی جنبه بسیار مهمی بود که با زحمت فراوان حاصل میشد
گرچه بعد از ظهور دوربین های دیجیتال همین عکاسان آنالوگ به چند گروه تقسیم شدند و عده ای مخالف سرسخت اون و گروهی همراه با اون شدند
گروهی شعارشون این شد که تنها فیلم میتونه رنگ واقعی و همه تاریکی روشن عکس رو ثبت کنه و گروهی که ویرایش بسیار جالب و ساده عصر دیجیتال رو دیده بوند همراه این موج جدید به کار پرداختند و شعارشون این شد که یک عکاس باید هم هنر ترکیب بندی و نور پردازی آنالوگ و هم هنر ویرایش دیجیتال رو داشته باشه تا یک عکاس موفق بشه
در اینجا باید از کسانی که با دوربین دیجیتال کار میکنند و باز هم با ویرایش عکس ها مخالفند این سوال رو پرسید که چرا از دوربین دیجیتال استفاده میکنن اگر قراره تمام فن عکس برداری دیجیتال در کادر بندی و نورپردازی خلاصه بشه که این کار با دوربین آنالوگ به بهترین صورت انجام میشه و میتوان در هنگام ظهور هم عکس ها رو روشن تر یا تاریک تر کرد و یا احیانا روتوش های ساده ای هم با صرف وقت کمی ایجاد کرد
اختراع سنسورهای ثبت نور که در دوربین های دیجیتال وجود دارند در هنگام رقمی کردن عکس ها بوجود آمد و میتوان با اطمینان عنوان کرد که عکاسی دیجیتال از ویرایش دیجیتال بوجود آمد و اصلا برای اینکار ساخته شد
به تدریج افرادی وارد کار عکاسی میشن که نه اصلا فیلم عکاسی رو دیدند نه با فضای اون آشنا هستند و حتی شاید براشون خنده آور باشه که چطور میشه قبل از اینکه عکس رو دید اون رو ظاهر کرد
دوربین ها به لطف عددی و دیجیتال بودن اتوماتیک شدند نه نیازی به تنظیم نور بود نه نیازی به فوکوس صحیح و به این شعار که نشانه بروید و عکس بردارید نزدیک شدند. حتی اگر قسمتی از تصویر کاملا از بین میرفت و باید احیا میشد . میشد اینکار را با ویرایش دیجیتال انجام داد نهایت این کار این بود که قسمت دلخواه رو از عکسی مشابه ببرید و به عکس خراب چسباند این کار ها هم نیاز به چندین سال تمرین نداشت با یکی دو ماه دوره های کامل میشد چنین ویرایش هایی رو انجام داد
اما از جایی دیگر تغییرات شگفتی بوجود آمد . به تدریج هنرمندان گرافیست دیجیتال به خلق آثاری پرداختند که هربیننده ای رو جادو میکرد . برای گرافیست فرق نمیکرد که روی تصویر واقعی کار میکنه یا اینکه روی عناصری که از پایه توسط نرم افزارهای دو بعدی و سه بعدی دیجیتال بوجود اومده
از اینجا بود که حتی عکاسان دیجیتال هم به دو گروه عمده تقسیم شدند
گروهی معتقد بودند که عکاس باید یک عکس واقعی ثبت کنه و کار ویرایش باید به صورتی باشه که عکس واقعی تر زنده تر و ملموس تر باشه.در واقع معتقد بودند حالا که دوربین ها در شرایط عادی وضع بهتری برای ثبت مناظر پیدا کردند پس بهتره ویرایش تنها برای از بین بردن مثلا اوراکسپوژر یا آندراسپوژر و یا تصحیح کنتراست و روشنایی و یا احیانا میزان اشباع رنگ ها انجام بشه و اگر هم قرار عکسی هنری خلق بشه باید توسط خود دوربین و مثلا با افزایش زمان عکس برداری یا چرخاندن دوربین و یا استفاده از تنظیمات رنگ خود دوربین انجام بشه

اما گروهی که به گرافیستها تمایل بیشتر داشتند خواستار ویرایش تا حد رویایی کردن عکس ها بوده و هستند. برای چنین افرادی فرقی نمیکنه که رد نور توسط دوربین و با عکس برداری بوجود آمده باشه یا بوسیله نرم افزار و یا حتی کاغذ و قلم مهم اینه که عکس زیبا تر بشه . غروب های وهم آور فضاهای دلهره آور پرتره های تندیس وار و مقدس گونه جدید همه کار این عکاسان بود خرده ای که از این عکاسان میشد گرفت این بود که آیا عکسی که اینقدر ویرایش شده ایا میتوان نامش را واقعا عکس گذاشت اما جواب از ابتدای شروع صنعت دیجیتال داده شده بود قرار نیست که یک عکس دیجیتال فقط به ثبت واقعیت ها بپردازه چون دیجیتال آمده تا رویا و واقعیت رو به هم پیوند بزنه. اتفاقا بینندگان هم ذوق بیشتری به اینگونه کارها نشون میدن مگر زیبایی فیلم ارباب حلقه ها با آن همه جوایز اسکار انکار شدنیست

اما یک نکته که در بین این همه دیجیتال و آنالوگ گم شد اینه که همه زیبایی یک عکس نه ربطی به آنالوگ بودن داره و نه ربطی به دیجیتال بودن از مسئله تجربه و ابزار و غیره که بگذریم باید به چیزی برسیم که عکاسان به اون نگاه خلاقانه و گرافیست ها به اون سلیقه همه پسند میگن یه گرافیست حتی اگه تمام ابزار ها و زیر و بم نرم افزار رو بلد باشه ولی ذوق و سلیقه همه پسندانه نداشته باشه نمیتونه جذب مخاطب کنه همین مسئله در مورد عکاسی و اصولاتمام جنبه های هنر وجود داره
در نقاشی در موسیقی در مجسمه سازی در عکاسی و در هر هنری باید تمنایی وجود داشته باشه تا کششی حاصل کنه. ذهن زیبا همواره زیبایی خلق میکنه و این دیگه ربطی به هیچ واسطه نداره
به هر حال فکر میکنم چهار گروه عمده همین ها بودند
عکاسان آنالوگ که قاعدتا مخالف ویرایش تصاویر و اصولا دیجیتالند که البته در مواردی حق با اونهاست
عکاسان آنالوگی که با ویرایش دیجیتال برای واقعی تر کردن و ویرایش خطاهای احتمالی موافقند
عکاسان دیجیتالی که ویرایش عکس ها رو فقط تا یک حدودی مجاز میدونند
عکاسان دیجیتالی که به گرافیست ها تمایل دارند و برای ویرایش هیچ مرزی رو نمیشناسند

حالا باید شما خودتون رو در این چهار دسته پیدا کنید و اگر هم با عکاسی مشورت میکنید باید ببینید که جزو کدوم دسته است
اینکه کدام دسته راه رو درست میره جوابش اینه هر چهار دسته در مسیر خودشون راه درستی در پیش گرفتند و این تنها شمائید که باید مسیر خوتون رو انتخاب کنید

اما اینکه الان در دنیای واقعی روی عکس ها ویرایش چگونه صورت میگیره
باز هم بستگی به جایی داره که شما توش عکس جستجو میکنید مسلما در اینترنت شما تنها عکس های دیجیتالی رو خواهید دید و حداقل اونطور که من دیدم تو سایتهای که کارشون رقابت بین عکس های دیجیتالیه مخصوصا در مناظر طبیعی عکس هایی برنده میشن که تا حد رویایی شده ویرایش شدند ولی در عکس های مثل پرتره جلوه اغراق آمیز ویرایش کمتر دیده میشه و باز هم مثل قدیم زیبایی صورت و حالت نگاه و چشم ها و نور پردازی صحیح بیشتر نمایانگره و اگر هم ویرایشی صورت میگیره بیشتر به منظور روتوش و یا حذف اشیا مزاحم در پس زمینه است
اما در عکس های آتلیه و نمایشگاه های عکس بیشتر با عکس های کمتر ویرایش شده که موضوع خاصی مثل نشان دادن آداب و رسوم یه منطقه یا حالت اجتماعی خاصی رو نشون میدن مواجهیم و معمولا برنده ها به خاطر نوع نگاه و تیزبینی یا عکس العملی که در ثبت یک منظره غیره منتظره داشتند انتخاب میشن
اگر هم قرار باشه یک عکاس به عنوان یک عکاس برگزیده و ماهر در جامعه انتخاب بشه قاعدتا این انتخاب به خاطر ویرایش کردن یا نکردن یک عکس نیست ومعمولا به خاطر فعالیت مستمری که برای رسیدن به هدف خاصی مثل گسترش صلح از بین بردن فقر اقتصادی و فرهنگی و یا باز تاب هنرها و رسوم جامعه ای دیگر و ا حتی ثبت زیبایی های گوناگون طبیعت عکاسی میکرده خواهد بود . مگر اینکه هدف ما برگزیده شده در یک جشنواره خاص و اصولا هدف های مقطعی باشه

از طرفی در ویرایش باید یک نکته رو هم در نظر گرفت و اینکه بعضی افراد به ویرایش به عنوان یک سرگرمی نگاه میکنن و از دستکاری عکس حتی بهترین عکس ها هم لذت میبرن و چون هدف اصلی هنر لذت بردن و رسیدن به تکامله بنابراین کار اینگونه افراد هم درسته و کسی نمیتونه به اونها خرده بگیره و هر کس که علاقه بیشتر داشته باشه خب قاعدتا روی عکس هم بیشتر کار میکنه . کاری که ممکنه از حوصله بقیه افراد خارج باشه

به نظرم تنها ویرایش هایی مردود هستند که نه مد نظر ویرایشگر بوده و نه به زیبا شدن کمک میکنه مثلا وقتی که بخواهیم یک منظره رو برای مثلا اشباع رنگ ها ویرایش کنیم اما بر خلاف انتظار عکس پر از نویز میشه خب مشخصه که اینجا ویرایش بد صورت گرفته و ویرایشگر هم باید بپذیره که در اینجا ضعف داشته

ویرایش همیشه هم خوب نیست و معمولا باید بپذیریم که حتی برترین گرافیست های جهان هم کارشون خالی از نقص نیست مثلا به عکس زیر که سومین عکس برگزیده از نظر سایت
در آوریل 2005 Photos-of-the-Year.comب
وده نگاه کنید



آیا اثر ویرایش رو درست در لبه شاخه های درختان میبینید . مشخصه که فضای واقعی بسیار روشنتر از این بوده. به دریاچه نگاه کنید تا اثر فیلتر
Emboss
رو که همراه یکی از مدهای آمیختگی به کار برده شده ببینید . از طرفی اون ابرهای سفید که روی دریاچه هیچ بازتابی نداره کاملا مصنوعی به نظر میاد و خیلی ناشیانه ناگهان از آسمان دور دست روی شاخ و برگ درختای سمت چپ رو پوشونده و کاملا به چشم میاد
یکی از دلایلی هم که باعث شده عکس با این اندازه کوچیک ارائه بشه به خاطر این بوده که اگر عکس بزرگتر ارائه میشد اونوقت اثر ویرایش که خیلی هم خوب نبوده بسیار واضح میشد و توی ذوق میزد. اما به عکس از چند قدم دورتر نگاه کنید براستی کیست که حاظر نباشد در چنین مکانی حضور داشته باشد ابرهای صبح گاهی بر فراز این دریاچه افسون کننده چشم هر بیننده ای را نوازش میدهد آیا شما لطافت نسیم صبحگاهی رو روی صورت خود حس نمیکنید. اگر این عکس برگزیده شده به خاطر القای این حس بوده

پس اینجا درسته که ویرایش به خوبی صورت نگرفته اما همین ویرایش هم موجب بوجود اومدن حسی شده که درنهایت موجب برگزیده شدن این عکس از نظر عکاسان مختلف این سایت شده

اما مشکلات اصلی ویرایش در بسیاری از موارد انتخاب موضوعه. شما چه روشی برای جداکردن شاخه های یک درخت که آسمان پشتش
Over Exposed
است انتخاب میکنید روش درست در اینجا چیست ؟


نویسنده : یاسر هاشمی دلباز

 

 

       بازگشت به :  صفحه اصلی    |     صفحه خودآموزها

   

 
 
All right reserved for Delbaz Company (C) 2001-2009